بازار اوراق قرضه
پنج درصد و بالاتر
هزینهٔ استقراض بلندمدت آمریکا به بالاترین سطح در یک نسل رسیده است. کسری بودجه، تورم و کوچک شدن فدرال رزرو همه در آن سهیم‌اند
سهامی که هرگز نمی‌خوابد
آمریکا بازار سهامش را برای معاملات شبانه‌روزی و بر بستر بلاکچین سیم‌کشی دوباره می‌کند. بخش دشوار کار، فناوری نیست
بازار سهام آمریکا در بیشتر تاریخش ساعت اداری داشت. معاملات از ۹:۳۰ صبح تا ۴ بعدازظهر، دوشنبه تا جمعه، جریان داشت و تسویهٔ یک معامله، یعنی مبادلهٔ واقعی سهام با پول نقد، روزها طول می‌کشید. هر دو محدودیت در حال از میان رفتن است. ظرف یک سال، شاید آمریکایی‌ها بتوانند سهام شرکت‌های محبوبشان را ساعت سه بامداد، روی بلاکچین و با تسویه‌ای چنددقیقه‌ای معامله کنند.
این تغییرات به سرعت آمده‌اند. به گزارش‌ها، کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا در مارس ۲۰۲۶ قواعد نزدک برای معاملهٔ سهام توکنی را تأیید کرد و بورس نیویورک در آوریل به دنبالش آمد. در طرح نزدک، سهام توکنی و معمولی در همان دفتر سفارش معامله می‌شوند و از طریق شرکت سپردهٔ امانی (DTC)، زیرساخت قلب بازار، تسویه می‌شوند. شرکت تسویه و سپردهٔ امانی (DTCC) معاملات محدود و واقعی اوراق توکنی را در ژوئیه آغاز کرد و برای اکتبر راه‌اندازی کامل را برنامه‌ریزی کرد؛ آغاز کار با سهام شاخص راسل ۱۰۰۰، صندوق‌های بزرگ قابل معامله در بورس و اوراق خزانه است.
در ۱۷ سپتامبر کمیسیون یک گام فراتر رفت. معافیتی موقت و پنج‌ساله صادر کرد که به بسترهای واجد شرایط اجازه می‌دهد نسخه‌های توکنی سهام آمریکایی را بدون ثبت به‌عنوان بورس یا کارگزار کامل معامله کنند. مهم‌ترین شرط این است که هر توکن باید مالکیت واقعی یک سهم پشتوانه را نشان دهد. توکن‌های «مصنوعی» که فقط قیمت سهم را دنبال می‌کنند مستثنا هستند. کمیسیون در همان روز نشستی دربارهٔ معاملات ۲۴ ساعته برگزار کرد. چند بورس پیش‌تر مجوز جلسات طولانی شبانه را گرفته‌اند و اینترکانتیننتال اکسچنج، مالک بورس نیویورک، همراه با صرافی رمزارز اوکی‌اکس درخواست راه‌اندازی معاملات شبانه‌روزی سهام توکنی آمریکایی را داده است.
چرا این همه زحمت؟
استدلال توکنی‌سازی بر سرعت و دسترسی استوار است. زمان تسویه در سه دههٔ گذشته از پنج روز به یک روز کاهش یافته که آخرین گامش در مه ۲۰۲۴ بود. هر گام ریسک اینکه یک طرف معامله در حالی که پول در راه است ناکام بماند را کاهش داد. بلاکچین در اصل می‌تواند ظرف چند دقیقه تسویه کند و وثیقه‌ای را که کارگزاران باید تا انجام معاملات نگه دارند آزاد کند.
منبع: کمیسیون بورس آمریکا. تسویهٔ توکنی چند دقیقه را هدف گرفته است.
معاملات شبانه‌روزی برای سرمایه‌گذاران جهانی هم مناسب است. خریداران آسیایی و اروپایی سهام آمریکا اکنون باید نیمه‌شب به وقت خودشان یا از طریق مشتقات معامله کنند. سرمایه‌گذاران خرد، که اکنون یک‌پنجم یا بیشتر از حجم معاملات را در اختیار دارند، به اپلیکیشن‌هایی عادت کرده‌اند که هرگز تعطیل نمی‌شوند.
کجا سخت می‌شود
مشکل نخست نقدینگی است. سهمی که در بسترهای بیشتر و ساعت‌های بیشتری معامله شود، به همان نسبت معاملهٔ بیشتری جذب نمی‌کند؛ همان سفارش‌ها نازک‌تر پخش می‌شوند. بازارهای شبانه احتمالاً شکاف قیمتی گسترده‌ای خواهند داشت و با سفارش‌های کوچک به‌شدت جابه‌جا می‌شوند، و این بیش از همه وقتی اهمیت دارد که خبری بزرگ در خواب آمریکا منتشر شود.
مشکل دوم این است که توکن واقعاً چیست. اروپا هشداری می‌دهد. رابین‌هود، اپلیکیشن معاملاتی، به مشتریان اروپایی‌اش سهام توکنی آمریکایی می‌فروشد. به گفتهٔ یک تحلیل، نسل نخست توکن‌هایش که زیر قواعد بازار اتحادیهٔ اروپا (MiFID II) فروخته می‌شوند، قراردادهای مشتقه‌اند نه ادعایی بر سهام؛ نسخهٔ تازه‌تر یک‌به‌یک با سهام واقعی پشتیبانی می‌شود. سرمایه‌گذارانی که ریزنویس‌ها را نمی‌خوانند شاید ندانند کدام را دارند یا اگر صادرکننده ورشکسته شود چه بر سر آن می‌آید. اصرار کمیسیون بر مالکیت واقعی برای جلوگیری از همین سردرگمی در آمریکاست.
مشکل سوم حمایت‌هایی است که با بازارهای متعارف همراه است. توقف‌های خودکار معاملات، قواعد منع معامله با قیمتی بدتر از بسترهای دیگر و گزارش یکپارچهٔ معاملات همگی برای بورس‌هایی با ساعت گشایش و بسته شدن ساخته شدند. گسترش آن‌ها به بازاری شبانه‌روزی، چندبستری و تا حدی روی زنجیره، به همان اندازه که پروژه‌ای فنی است، پروژه‌ای قانون‌گذاری است.
تاکنون مبالغ کوچک بوده‌اند: یک برآورد، ارزش سهام توکنی روی بلاکچین‌های عمومی را در فصل نخست ۲۰۲۶ حدود ۳۰۰ میلیون دلار می‌دانست که در کنار بازار سهامی به ارزش ده‌ها تریلیون دلار رقمی ناچیز است. اما نهادهایی که اکنون این ریل‌ها را می‌سازند هستهٔ بازارند، نه استارتاپ‌های رمزارزی. وقتی DTCC و بورس‌های بزرگ حرکت می‌کنند، معمولاً باقی صنعت هم دنبالشان می‌رود.
